ساده است نوازش سگی ولگرد

شاهد آن بودن که چگونه زیر قلتکی می رود

و گفتن که سگ من نبود!

ساده است ستایش گلی

چیدنش و از یاد بردنش،

که گلدان را آب باید داد!

ساده است بهره جویی از انسانی

دوست داشنش بی احساس عشقی

او را به خود وا نهادن و گفتن که دیگر نمی شناسمش!

ساده است لغزش های خود را شناختن.

با دیگران زیستن به حساب ایشان،

و گفتن که : من چنینم!

ساده است که چگونه می زی.

آری زیستن سخت ساده است

و پیچیده نیز هم !

منع خویش از گریه و زاری نمی آید ز من

طفل اشکم،خویشتن داری نمی آید ز من

با گل و خار جهان،یکرنگ از روشندلی

صبح سیمینم،سیه کاری نمی آید ز من

آتشی،بویی ز دلجوئی نمی آید ز تو

چشمه ام،کاری بجز زاری نمی آید ز من

ای دل رنجور،از من چشم همدردی مدار

خسته ی دردم،پرستاری نمی آید ز من

امشب ازمن نکته ی موزون چه می جوئی رهی

شمع خاموشم،گهرباری نمی آید ز من

لیلی افسانه ای...

چشم هایم نرگسین و قامتم سروی سر است

خنده هایم ترد و یک دنیا پر از شور و شر است

دستهایم،سرزمین خستگی های شما

گیسوانم زیر این شب رنگ ها زیباتر است

این منم معشوقه ی شیرین نگاه تند خوی

قرن ها او از وفا و عشق نشنیدست بوی