عروس سپید پوش نگاه اهورایی تو،

 ناگهان زیبا می شوم

 وقتی مهرت را چون نگینی بر انگشتان لرزان من می نشانی.

  وقتی ار راه می رسی

 آفتابگردان ها

 به سوی تو رو میگردانند.

بهار از امتداد قدم های تو روزشمار می شود

              و حضور تو بهانه ایست برای ظهور باران

                                                         بارش عشق!

بهانه های دوست داشتنم را

                             سجده می برم

وقتی که نگاهم می کند

                  حرف می زند،

                        و شرم گر گرفته ی گونه هایم را،

                                                             می بوسد...

 دیگر حتی سرخی دانه های انار هم

      مرا به زندگی ،

                    نمی کند مانوس!

ناامیدی در جان من ریشه دوانده است.

و انتظار

انتهای نگاه سراب زده ام را

             به کویر دلتنگی،

                                خیرانده است.

کجاست دلخوشی های نیمه جان یک فانوس نیمه خاموش

          که در اتفاق باد،

              خاموش خواهد شد.

                                      سکوت غمگینی از هیزم دلتنگی من،

     شعله می کشد به آسمان!!

کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای / و من برای زندگی تورا بهانه می کنم

                                                                                                         قیصر امین پور

نشانی بهار

چون آریایی تک سوار        پر رنگ چون رنگ بهار

گرد آفرید قصه ها          صحرایی و دریاییم

ازناز من گل ها شکفت   کوه از غرور من نگفت؟؟؟

سرخی آتش از من است       احساس دریا با من است

 لبخند نوروزی منم             سیمای پیروزی منم

زیبا چو مهتاب جنوب           یلدای بهروزی منم

 با من شود خاکم بهار       صحرا ز یادم نغمه سار

چشمه بجوشد از زمین           راهی دریا آبشار...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو تنها کسی هستی

که وقتی باد می آید

مثل من از اضطراب سایه ها سرشاری!

تو تنها کسی هستی

که در هوای بی کسی من

به پرواز در می آیی

و مرا می بری تا اوج

تو تنها کسی هستی

که وقتی به چشمانم می نگری

نجابت شاخه های یاس را می بویی!

تو تنها کسی هستی که تنهایی ، و تنهایی مرا می فهمی!

همه آمدند و رفتند

تو تنها کسی هستی که می دانم

                                                    خلوت با تو...

گنه را دوست میدارم

و

شیطان را

اگر از یاد تو

اشکی ز چشمانم فرو ریزد....

تو گفتی بیش باش از دیروز و از فردا

و من کمتر از همیشه ام

خوب می دانی که

مرا

بهانه ای نیست برای سر رفتن از

لحظه ها

و تو خوب می دانی

که تنهایم